Οι μισές αλήθειες ενiοτε κυριαρχούσαν στην ζωή μας. Είτε στις προσωπικές μας σχέσεις, είτε στο μάρκετινγκ, είτε σε κάθε έκφανση της κοινωνικής μας ζωής η αλήθεια χρησιμοποιείται με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε το αποτέλεσμα να είναι, κανείς να μην φταίει για τίποτα, κανείς να μην πληγώνεται, κανείς να μην χάνει τίποτα. Εκεί όμως που οι μισές αλήθειες κυριαρχούν και αποτελούν αναπόσπαστο μέρος της καθημερινής τακτικής είναι στην πολιτική, όπου όλοι οι πολιτικοί φορείς «ντύνουν» όπως τους συμφέρει την αλήθεια για να πετύχουν το μέγιστο πολιτικό κέρδος. Στο τέλος όμως οι μισές αλήθειες εμφανίζουν το άλλο τους μισό κομμάτι, που δεν είναι τόσο ευχάριστο όσο αυτό που εμφανιζόταν τόσο καιρό, και τότε όλο αυτό το σαθρό οικοδόμημα που είχε κτιστεί πάνω τους καταρρέει. Αυτό έγινε τώρα και στην Ελλάδα, και όλες οι μισές αλήθειες που τόσα χρονιά μας έλεγαν μας έδειξαν το υπόλοιπο μισό τους. Στόχος του blog αυτού λοιπόν είναι να προσπαθήσει να ερμηνεύσει κάποιες από τις μισές αλήθειες που κατακλύζουν το δημόσιο λόγο και την προσωπική μας ζωή. Σίγουρα δεν πιστεύω ότι κατέχω την μια και μοναδική αλήθεια και ότι αυτή θα προβάλλω μέσω του blog, αν και η άποψη της μιας και μοναδικής αλήθειας τείνει να εμφανίζεται όλο και περισσότερο στην ζωή μας. Εντελώς τυχαία το blog ξεκίνα την μέρα όπου φαίνεται ότι θα παρθούν αποφάσεις για το ελληνικό χρέος και τις τύχες του ελληνικού λάου για τα επόμενα χρονιά, επομένως οι μισές αλήθειες που θα ακουστούν και θα γράφουν από σήμερα και πέρα για όλα θα έχουν την τιμητική τους. Κλείνοντας αυτή τη μικρή εισαγωγή γιατί δημιούργησα αυτό το blog, παραθέτω ένα γνωμικό πολύ επίκαιρο στις μέρες μας ꞉ «Στο τέλος νικά πάντα η αλήθεια. Δυστυχώς όμως είμαστε ακόμα στην αρχή».
Β.Π.
Β.Π.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου